Minik Beyaz Bulut'um

Bir doğumgünü daha

2011-02-03T18:19:00.000+02:00

10 Ocak.
Bu sefer Umay'ın doğumgünü.
Herzamanki gibi pastanın başında Defne :)

Bu kareyi çekerken içindeki eksiklik içimi acıttı. Keşke orada olabilseydin Veysel Abi :(

Büyük müsün küçük mü?

2011-02-03T18:03:00.000+02:00

Gözüme bir büyük göründün bir küçük.

Uçan fillere binebilecek kadar büyümüşsün.

Ama fıskiyenin yanında ne kadar küçük kaldın :)

Bir yaşıma daha girdim :))

2011-02-03T17:56:00.000+02:00

2 Ocak'ta bir yaşıma daha girdim. 30'dan sonra yaşımı söylemeyecektim ama vazgeçtim. Genç gösteriyorum ya göğsümü gere gere söylüyorum 32 oldum :)

Yeni bir yıla girerken

2011-02-03T17:41:00.000+02:00

Şubat'a girdik ben daha yeni yılbaşı postu yazıyorum. Tebelliğin de bu kadarı :)

Biz 2011'e anneannelerde Nurdan Teyze ve Yaşar Enişteyle girdik. Gecenin bir kısmında Skype üzerinden Gülden, Craig ve Eren de bize eşlik etti :)

Hediyeler çam ağacımızın altındaki yerini almışlar, saatin 00:00 olmasını bekliyorlar.

Kırmızı & Yeşil. Yeni yılın renkleri

Yeni yılın çıtırları :)

Gecenin ilerleyen saatleri için enerji topluyorsun. O gün öğretmeninden aldığın yıldız silinmesin diye ellerini bile yıkatmadın.

Tombalasız yılbaşı olur mu hiç?

Yıbaşı hediyen başka ne olabilirdi ki? Tabii ki arabalar.

Can bulduğum ile can verdiğim

Yine biriktirdim biliyorum

2011-02-03T16:58:00.000+02:00

Bazen hayat istediğimiz gibi gitmiyor. Hayatının önemli olaylarını günü gününe aktarmayı planladığım blogunu bile boşlayabiliyorum. Nedeni işler de olsa, senin hastalığın da olsa açık söylemeliyim ki kendimi suçlu hissediyorum bazen. Buraya yazmaya fırsat bulamadığım postlar üzerime ağırlık yapıyor sanki.

Bazılarını 2. derece önemli diye düşünüp yazmaktan vazgeçiyorum. Bazıları ise çok önemli oldukları için geç de olsa yazıyorum.

Haydi portlar gelsin arka arkaya...

2011...

2010-12-31T10:57:00.000+02:00

Bulut'tan İnciler

2010-12-27T13:29:00.004+02:00

Büyüdükçe fırlama oluyorsun. Hergün bir cümlenle bizi kahkahaya boğuyorsun. Bir çoğunu not edemiyorum, sonra da unutuyorum ama aklımda kalanları yazmam lazım...

Birlikte oyuncakçıya gidip yılbaşı hediyesi aldık. Binbir cümle ile hediyeni yılbaşı ağacının altına koymamız gerektiğini, hediyeni yılbaşında açacağını anlatmaya çalıştık ve zorla ikna ettik. Hediyeni çam ağacına koydun, döndün dolaştın veeeeee

"Tamam yılbaşı oldu, artık açabiliriz arabalarımı"

Baban işten dönmüş, yorgun. Onu seninle oyun oynaması için ikna etmeye çalışıyorsun.
"Baba, kovalamaca oynayalı mı?"
"Yorgunum oğlum şimdi olmaz."
"Baba, peki yakalamaca oynayalım mı?"

Canın cips çekmiş. Yemek istiyorsun ama "Cips ver" dersen vermeyeceğimi biliyorsun.
Bana dönüp,
"Anne cips yemek istersin değil mi?"

Evde rekabet var

2010-12-27T13:20:00.001+02:00

Benim güzelim 210cm'lik ağacımı beğenmeyen sen, kendi boyuna uygun 100cm'lik kendi ağacını kurarak evde isyan başlattın. Hediyeler de o ağacın altında duracakmış. Ba ba ba ev içinde rekabet ortamı başladı bile.

Ama o ağacın yanından ayrılmadan oturuşun, onu hayran hayran izleyişin yok mu? Bayılıyorum bu haline.

Ben Veliymişim, Sen Öğrenci

2010-12-27T13:06:00.000+02:00

Aman efendim aman, benim oğlum büyümüş de okullara gidermiş de, bir de veli toplantısı yaparmışlar da bizi de çağırırlarmış.

Sizin o küçücük sıralarınızda bizi görmen lazımdı. Eğrelti, çekingen ve gururlu

Toplantı konuları ise şöyleydi;

Yuvayla ilgili varsa şikayetler

2 yaş sendromu (zor konu zor)

Anaokullu Annenin Yazı Dizisi (2)

2010-12-17T12:36:00.001+02:00

Eveeet, söz verdiğim gibi yazı dizimin 2. bölümünü sonunda gönderiyorum: Çocuğun Anaokuluna Adaptasyonu

Kendimizi, bebeğimizin okula gidebilecek yaşa ve gelişime sahip olduğuna inandırmayı zor da olsa başardık. Peki onu bizden ayrılmaya nasıl alıştıracağız? Hele ki o, büyüdüğünün farkında değilken.

2 haftadan fazla bir süreyi Bulut'la bilfiil anaokuluna giderek geçirince, oradaki diğer anneleri ve çocukları görünce bunun her çocuk için farklı bir süreç olduğunu anladım. Kimi çocuk 1 haftada alışırken kimi 1 ay sonra bile kapıda "Ben girmiiiicem. Anneeeeee" diye ağlayabiliyor.

Burada en önemli unsur istikrar. Siz taviz verdikçe çocuk onu kullanıyor. Otoriter olacaksınız biraz ama onu bırakmayacağınızı, yanında olduğunuzu da hissettireceksiniz. Bunu yaparken en önemli yardımcınız anaokulunun psikoloğu oluyor. Ama bir gerçek var ki çocuğunuzu sizden iyi kimse tanıyamaz. Dolayısıyla psikologla birlikte konuşarak bir rota çizmelisiniz.

Bazı kuralları oturtun. Mesela sınıfa sadece çocuklar girer, anneler sınıfa giremez gibi. Sınıftayken sizi hatırlayınca öğretmenleri yanınıza getirsin. Böylece sizin orada olduğunuzdan emin olur. Ama yanınızda çok uzun kalmasına izin vermeyin. Yakanıza yapışıp "Anneee, gitmeyeceğim." ben diye ağlamaya başlayınca durum sizin için de onun için de zorlaşıyor.

3. bölüm; Anaokulu hayatınızda neleri değiştiriyor?

Anaokullu Annenin Yazı Dizisi (1)

2010-12-01T18:15:00.003+02:00

Anaokulu büyük bir konu. Seçimi, getirdikleri - götürdükleri, artıları - eksileri, vs....

Dedim ki 2-3 bölümlük bir yazı dizisi halinde yaşadıklarımı anlatırsam belki benim gibi çocuğunu anaokuluna göndermeye çalışan annelere biraz yol göstermiş olurum.

Maksat bir faydam dokunsun ve blogumun amacı doğrultusunda kuzum yaşadıklarımızı hatırlasın.

İşte 1. bölüm; Anaokulu seçimi:

İtiraf etmeliyim ki anaokulu seçiminde babamız benden daha profesyonel davrandı. Ne aranması gerektiğini bilerek gitti ve tam anlamıyla anaokulu yetkililerine kök söktürdü. Olmazsa olmaz kriterleri(miz) şunlardı;

MEB onaylı bir anaokulu olması

Sınıftaki öğrenci sayısı

Her sınıfta min. 2 adet öğretmenin bulunması: Çocuklardan birinin tuvalete gitmesi halinde sınıfta başka bir öğretmenin kalması çok önemli

Öğretmenlerin ilgili bölümlerden mezun olması

Okulda devamı bir psikoloğun bulunması

Yemeklerde kullanılan malzemelerin bilgileri: Nereden temin edildikleri, kullanımdan ne kadar süre önce alındıkları, markaları, vs. (MEB onaylı okullarda yasa gereği her yemekten 1'er numune herhangi bir durumda tahlil ettirilebilmesi için zaten dolapta saklanmakta.)

Temizliği: İlk görüşmeyi tatil günü okul sakinken yapıp temizlik yemek gibi konuların kontrolünü tam yemek saatinde giderek yapmayı tercih ettik.

Eğitimde kullanılan kitaplar: Seçtiğimiz anaokulunda Ya-Pa'nın kitaplarının tercih edilmesi +1 puandı.

Kalem ve boyaların seçimi: Toksik madde içermeyen kalem kullanıp kullanmadıkları önemli. Benim evde kullanmak için tercih ettiğim markayı kullanmaları da +1'di.

Kamera sisteminin bulunması ve kayıt edilmesi

Bir sonraki bölüm; Çocuğun anaokuluna adaptasyonu

Görmemişin Oğlu Faaliyet Yapmış...

2010-11-15T10:35:00.000+02:00

Benimki aynen bu hesap oldu;

Görmemişin oğlu okula gitmiş. Yetinmemiş faaliyet yapmış.
Görmemiş de almış onu hemen buzdolabının üzerine yapıştırmış. Hatta yetinmemiş blogundan bayram mesajını o kartla göndermiş :))

Şimdi Okullu Olduk :)

2010-11-09T14:33:00.000+02:00

Sen değil, biz okulluyuz. 1 Kasım itibariyle yarım gün (09:00-13:00) yuvaya başladın.

Tabii ki "Ah benim ne güzel okulum varmış. Ben buraya can ata ata geleyim. Anne sen git, beni merak etme." şeklinde karşılamadın bu okul durumunu. Beklediğimiz gibi bir alışma dönemi yaşıyoruz. Bu alışma döneminde ben de seninle okuldayım. Sen sınıfındayken ben idari katta seni kameradan izliyorum.

İlk 2 gün öğretmenlerine alışmaya çalışırken sonraki günlerde Elif öğretmeninin sırtından inmez hale geldin. Şimdiki hedefimiz arkadaşlarını kabullenip benimsemen. Şimdilik kenardan onları izlemeyi tercih ediyorsun.

Hmmm tabii bir de "Kreş hastalığı" denen bir durum var. Yuvanın 5. günü olan cuma 38,5'e yükselen ateşinle bununla da tanışmış olduk. Arkasından boğazlarımız acıdı (Evet evet ben de kreş hastalığına yakalandım :D ), sesimiz kısıldı, burnumuz tıkandı. Dün dayanamayıp doktora gittik: "Boğaz enfeksiyonu"

Olacak olacak, bunları yaşayacağız biliyorum. Ama sonunda sen de ben de çok rahat edip mutlu olacağız, bunu da biliyorum. 1 ay tanıdım kendimize. Bu 1 ayda senin yuvaya adapte olacağını umuyorum. İnşallah....

Aşıya rağmen... ROTAVİRÜS!!

2010-10-12T14:42:00.001+03:00

10 gün süren kusma, 3 gün süren sulu ishal ve karın ağrısı şikayetiyle doktordaydık dün.

Dışkı mikroskopisi ve amip antijeni sonuçların temiz çıktı, lökosit yok. Bu da demek oluyor ki "Kesinlikle virütik bir rahatsızlık, büyük olasılıkla Rotavirüs".

Tam teşhisin tek yöntemi dışkıda rotavirüs taraması ama gerek yok. Çünkü Rotavirüs de olsa başka virütik bir rahatsızlık da olsa tedavi aynı, vücudun kaybettiği vitamin ve minerallerin geri kazanımı. Antibiyotik ise işe yaramıyor.

En büyük soruna gelince her aldığın katı ve sıvıyı geri çıkartman. Dolayısıyla ilaçları da. Bu, bugün de devam ederse kaçınılmaz şekilde serum bağlanacak ve 12 saat gözetim altında tutulacaksın.

Annenin Sesi mi Bozulmuş?

2010-10-06T17:45:00.000+03:00

Sesim kısıldı yine. Hatta kısılmadı, direkt "Pause" modundayım. Konuşmam tamamen yasak ama illa konuşacaksam nefesimle konuşuyorum. Bu şekilde konuşmama tanık olan sen Yeni, Müthiş, Harikulade, Deha dolu yeni bir cümleye imza attın.

Dönüp babana dedin ki;

"Baba annemin sesi mi bozulmuş?"

:))))

Yazıcı Nasıl Çalışır?

2010-10-05T11:09:00.000+03:00

Bulut: (yazıcıyı kurcalarken) Buraya kağıt koyalım.
Ben: Neden kağıt koyalım annecim?
Bulut: Bööööyle çıksın.
Ben: Yazmazsak çıkmaz ki.
Bulut: Yazalım (masasına gider, defterini karalar ve sonunda defterini yazıcının besleme ünitesine koyar.

Ben: (Gülmeme engel olmaya çalışarak ve notepad'i açarak) Öyle değil aşkım. Böyle bilgisayarda birşey yazacağız, sonra bilgisayara "yazdır" diyeceğiz yazdıracak.
Bulut: Ben yazabilirim.
Ben: Haydi yaz bakalım

Bulut: Yazdım.
Ben: Şimdi kağıdı da koy.

Bulut: Yazıcı, yazdır :D

Nice olmuş...

2010-09-18T22:16:00.000+03:00

...ben senin bloguna yeni postlar yazmayalı. Ağustos ayını tek bir postla geçiştirivermişim. Oysa ne çok şey var yazacak.

Bu aralar gelişimin hayranı olduğun "yarış arabası"yla rekabet halinde. Hatta eminim ki sen ondan da hızlısın. Ele avuca sığmaz, "İstemem"lerle dolu bir süreçteyiz.

Zorlayıcı bir süreç, yorucu :(

Ama aynı zamanda hayret verici ve hayranlık uyandırıcı :)

Şuncacık bünyeden bu cümleler nasıl çıkıyor acaba. Çok sevimli yaaaa.

Hayret verici cümleler demişken örnek vermeden geçmeyeyim
Bayramın son günü Caillou Scooter'ı isterim ısrarlarına dayanamayarak referandum sonrası attık kendimizi (yoksa seni mi demeliyim?) oyuncakçıya. Orada bulduğun bir "Minyatür Ümit Besen Orgu"na oturup eline mikrofonu aldın ve o meşhur cümle ciddiyetle ağzından döküldü "HOŞGELDİNİZ EFENDİM, HOŞGELDİNİZ" :)))

Ay nereden duydun da yaptın bu taklidi acaba.

Scooter mı? Onu aldık tabii, bugünlerde en değerli oyuncağın o.

Geçen Sürede...

2010-08-04T13:50:00.001+03:00

Yorgunluğumun zirvesindeyim. Hem zihnen hem de bedenen perişanım. Bir tatile ihtiyacım var. Ama seninle tatil bile yorucu olacaktır. Acaba "Tatil, normal zamanda yaptığın işlerden uzaklaşmaktır." mantığıyla seni biryerlere bırakıp mı tatile gitsem diye düşünmüyor değilim. Çocuklarını bırakıp birkaç gün kafa dinleyebilenleri imrenerek takip ediyorum açıkçası. Ama baban ölse sensiz tatile gitmez.

Bugünlerde hem çekimler sıklaştı hem de senin 2 yaş sendromun zirveye çıktı. Genel bir itiraz durumu var. -Giyin oğlum -giyinmem, -ye oğlum -yemem, -uyu oğlum -uyumam. Öğle uykularını da tamamen kaldırdın zaten.

15 günden uzun bir süredir ishalsin. Dün artık fazla uzadığını düşünerek doktora gittik. İshale özel beslenmeni ve erine Aptamil HN25 kullanmamızı önerdi.

Çok ilginçtir tuvalet problemini ayın 20'sinde tamamen çözdük yani ishal olduğum bir zamanda tuvalet eğitimini tamamladın. İlginç bir çocuksun gerçekten, herşeyin ilginç.

Çok da tatlısın, öyle güzel konuşuyorsun ki tüm bunlara rağmen sana kızmak pek mümkün olmuyor.

Tuvalet Eğitimi Notları

2010-07-08T10:18:00.000+03:00

29 Haziran akşamı yazlığa gittik. Planladığımız gibi zaman kaybetmeden, hemen ertesi sabah tuvalet eğitimine başladık.

İlk gün son derece yıpratıcıydı. Çişini hep altına yaptığın için her giydirdiğimi yıkamak zorunda kaldım. Hava nemli olduğu için de yıkanan çamaaşırlar kurumak bilmedi. Bir süre sonra da alıştırma külodu stoklarımız tükendi. Bu sefer normal külodlara geçtik. Onlar da çişi geçirdiği için üzerine bir de yer temizlik işi eklendi...
İlk gün özeti: Tuvalete çişini sadece 1 kere yaptın. Kalanların hepsi altına :( Kaka da altına. Gece uykunda ise çiş yapmaman beni çok şaşırttı.

İlk gün oluşan çamaşır sergimiz

İkinci gün bir gün önce yıkanan çamaşırların hala kurumadığını görmek şok ediciydi. İlk güne nazaran daha kolaydı.
İkinci gün özeti: Tuvalete 3 kere çiş yaptın. Kalanlar altına. Kaka da altına. Gece uykusunda yine çiş yok.

Üçüncü gün ilk defa bezsiz dışarı gittik. Markette çişini bir kere tuvalete yaptın ama bir kere de altına kaçırdın. Bunun dışında evde başka vukuatın olmadı. Ama kaka yine altına. Gece de çiş yaptın.

Tuvalette McQueen'in dergisini okurken

Dördüncü gün büyük gelişme vardı gerçekten. Sadece 1 kere altına kaçırdın. Hatta anneannen kakanı bile tuvalete yaptırmayı başardı. Gece uykusunda yine çiş yoktu.

Beşinci günü kazasız atlattık. Hiç çiş kaçırmadın ama kaka yine altına. Gece uykusunda çiş yok.

5. gün periyodumuz 9. gün itibariyle devam ediyor. Çiş problemini bir nebze hallettik. Ama ben sormazsam çişim geldi demiyorsun. Benim seni ara ara tuvalete götürmem lazım. Kakayı klozete yapmayı reddediyorsun (bu cümleyi yazdığım sırada gelip "Anne kaka yaptım" dedin). Herkes bunun normal bir süreç olduğunu söylüyor. Bense tuvalet eğitiminde başarılı mıyız değil miyiz henüz anlayamadım.

Gökten Bir Araba Düşmüş. Hem de Kimin Üzerine...

2010-07-04T01:00:00.000+03:00

Dün internetten öğrendik üzücü haberi. Yeniden düzenlenen havaalanı pistinde hız denemesi yapan müteahhit hızını alamamış havaalanı sınırlarını aşmış, sahil yoluna çıkmış. Kısacası gökten bir araba düşmüş. Hem de senin hayatta ilk gördüğün kişinin, seni dünyaya getiren doktorumuz Nur Tüzüner'in üzerine düşmüş. Haberin detayları

Haber üzücü, kazayı hafif şekilde atlatması ise sevindirici. Bugün arayıp geçmiş olsun dileğimizi ilettik. Bir süre raporlu olacakmış. Daha sonra ziyaretine gideceğiz.

Tatildeyim (değil miyim yoksa)

2010-07-02T14:28:00.000+03:00

Koşuşturmayla geçen 2 haftadan sonra biraz dinlenmek için yazlığa kaçtık. Niyetim biriken fotoğraflarımı burada sakin kafayla toparlamak, boşladığım bloglarımı post yağmuruna tutmak ve hazır buradayken sana tuvalet eğitimi vermekti.

Eeee bazen hayat planlara uymuyor. Hantal laptopuma homurdanırken adsl'in ağrızalı olduğunu görmem tam anlamıyla tuz biber ekti. Hava da yağışlı ıslak çamaşırların yüksek nemden kurumuyor. Sana alıştırma külodu yetiştiremiyorum :(

3 günün sonunda Adsl onarıldı (Büyük başarı). Artık laptopum izin verdiği hızla fotoğrafları düzenleyip postlarımı hazırlayacağım. Tuvalet eğitiminin detaylarını da yazacağım tabii.

Mutlu 5 Yıl

2010-06-19T13:39:00.032+03:00

Dün evlilik yıldönümümüzdü. Babana evliliğimizin 5. yılımızı doldurduk. Mutluluk ve huzurla geçen 5 yıl. Rıfat nasıl mükemmel bir babaysa aynı oranda da harika bir koca. Kavga bilmeyen, sevgiyle bezeli bir aileyiz biz. Seni de bu huzurlu ortamda büyütmenin gururunu yaşıyoruz.

5. yılımızı kutlarken eşimden bana 2 tane çiçek geldi.

Biri şu pembe lilliumlar (missss gibi kokuyorlar)

Diğeri ise onların yanında duran sarı kuzum

Güzel Bir Şey

2010-06-04T11:28:00.002+03:00

Bugün güzel birşey oldu hayatımızda. Hatta uzun süredir ilk defa güzel birşey oldu.

Ne olduğunu yazamıyorum zira RTÜK'ten olmasa da başka kaynaklardan dolayı sansürlüyüz.

Sansürümüzün kalktığı, sevinçlerimizi hüzünlerimizi doyasıya yazabileceğimiz günler yakında gelir umarım.

Eksik Kalmamak Lazım (23/05/2010)

2010-05-26T14:17:00.000+03:00

Aaaaaa adettendir, her çocuk yüzünü en az bir kere mutlaka boyatır. Bu da senin ilk deneyimin (benim boyamalarım dışında tabii tık)

Ne kadar güzel boyadı palyaço ablası oğlumu

Komik Ev Halleri (20/05/2010)

2010-05-26T14:07:00.000+03:00

İlla annesinin bandanasını kafasına takmak isteyen Bulut

Sudan çıkmak istemeyen pırışık ayaklı Bulut

SONUNDA :)))))))) (18/05/2010)

2010-05-26T13:46:00.001+03:00

Ah ah evde bir mutluluk dalgası var ki anlatamam. Sebebi aylardır doğurmasını beklediğimiz lepisteslerimizin doğurmuş olması.

"Bunların hamileliği kaç ay sürüyor ki?" ile başlayan,
"Psikolojileri mi bozuk acaba?" ile devam eden,
"Bunlar kısır mı yoksa?" gibi saçmalama yönüne giden soru dağarcığımız da böylece son bulmuş oldu.

Bu da ortalara çıkmaya cesaret eden tek "Cesur Yürek" yavrumuz

Ben balığı fotoğraflamaya çalışırken sen de akvaryuma sarılıp "Çekme, benim" diye paraladın kendini.

İyi ki Doğdun Onur (16/05/2010)

2010-05-26T13:35:00.000+03:00

Onur'un doğumgününü 1 gün rötarlı kutladık.

Defne'nin pastayı sahiplenişi, senin omuz üzerinden pastayı üfleme çabaların ve Onur'un bu duruma isyanı çok hoştu :)

Göletteki Kazlar (13/05/2010)

2010-05-26T12:45:00.000+03:00

Özlem Teyze'nin önerisiyle kalktık Bahçeşehir'deki gölete gittik.
"Ah ne iyi etmiş de bizi buraya getirmiş" dediğimiz bir gün yaşadık. Siz kudurdunuz, biz pub'da keyif yaptık. Lazım lazım, böyle programlar bize sıkça lazım.

Bu fotoğraftan da anlaşılacağı üzere ben kamera arkasında daha hoş duruyorum.

Orada çektiğim diğer fotolar için tık

5

2010-05-26T11:53:00.000+03:00

-Bu 5 ne ola ki?
-Arka arkaya gelecek post sayısı

2 yaş sendromu denen menem şey, öğle uykusu uyumama inadınla birleşince beni bir haftadan fazla off konumuna düşürdün. Tabii bu arada da yazmam gereken şeyler epey birikti.

Bugün seni sabahtan anneannene göndermemle gün bana kaldı. Veeeeee postlar kronolojik sıralamayla arka arkaya gelmeye başlıyor.....

Bob The Builder

2010-05-21T11:16:00.003+03:00

Bulut, en sevdiği çizgi filmin kahramanı olursa;

Bob The Builder
Can we fix it?
Yes we can.

Merak edenlere: Araba bir daha iflah olmadı :)

Doğum Belgeseli by Me :))))

2010-05-17T11:00:00.004+03:00

Hem senin blogunu hem de Hande'nin Çektikleri'ni birazcık boşlamamın ulvi bir nedeni var: Yeni işime ait web sitesini hazırlıyor olmam. Her boş anımda onunla ilgileniyordum son günlerde. Tabii o kadar uğraştığım için bu sitem apayrı, şahsına münhasır bir postu hakkediyor bence...

"Koçuta" Ne ki????

2010-05-14T12:18:00.000+03:00

Geçen hafta işim olduğu için sabahtan seni anneannene gönderdim. Öğlene doğru annem beni aradı.

"Hande, koçuta ne? Bulut yarım saattir istiyor ama ne olduğunu anlayamadım."
"Çikolata anne."

Benim oğlum bayılır koçutaya. Rüşvet olarak öcüpükümüzü alıp koçutasını dolaptan kıçartırız :)))

Geleceğin Modeli

2010-05-13T11:13:00.001+03:00

Seninle yeni bir oyun geliştirdik; Fotoğrafçılık. Herkes evcilik, doktorculuk vs. oynuyor, bizim de bir farkımız olsun değil mi ama. Evde ilkel şartlarda oluşturduğumuz stüdyo benzeri alanda bazen ben model, sen fotoğrafçı, bazen de tam tersi oluyoruz. İşte dünkü oyunumuzdan çıkan fotoğraflar...

Nehir...

2010-05-06T13:00:00.002+03:00

Bir Nehir var, umudun, dayanıklılığın, azmin örneği

Onu hiç görmedik aslında sadece Blogunu takip ediyoruz

Hastalığını okuyup ağlıyor, gülümsediğini okuyunca seviniyoruz

Bir de dua ediyoruz.

Haa bir de bebeklerimize sarılıp halimize şükrediyoruz

Nehir henüz 3 yaşında. Yaşının katları kadar ameliyat geçirdi. Kanseri 1 kere yendi. Şimdi yine yenmeli. Onun için dua eden bu kadar insan varken yenmeli...

Nehir'in hem duaya hem de onu iyileştirecek tedavi için paraya ihtiyacı var. Eğer ona yardım etmek istiyor da nasıl yapabileceğinizi bilmiyorsanız tık

Unutmayın, Nehir'i ne kadar çok kişi bloguna taşırsa veya Facebook'ta paylaşırsa, yardım toplama şansı o kadar yükselir.

Makinesim'le Çekioyum

2010-05-04T14:03:00.000+03:00

Gülümseyin :)))

Kesin bana çekmişsin. Kesin, kesin...

Fotoğraf öyle olduğun yerden çekilmez. Gerekirse yerlerde sürünürsün :)

Ah Ceviz Ah, Yaktın Beni...

2010-04-30T14:26:00.002+03:00

Geçen Çarşamba şeytan dürttü, ceviz yiyeyim dedim. Ah yemez olaydım. Ağzıma atıp ısırmamla dişim kırılıverdi.
Hemen Cemil'i aradım ve ağlamaklı bir sesle "Cemiiiiil, dişim kırıldı." dedim. "Salı günü gel." dedi.

Salı günü beni 2 yeni kavramla tanıştırdı;
-Arayüz çürüğü
-Kanal tedavisi

Meğer diş yapımdan dolayı dişlerimin araları temizlenmiyormuş ve zamanla çürük oluşuyormuş. Ağrı eşiğim de yüksek olduğu için ben bunları ancak ilerledikten sonra hissedebiliyormuşum. Çürük ilerlediği için de dolgu kâr etmiyormuş, kanal tedavisi gerekiyormuş.

Sırada bekleyen 2 kanal tedavim daha var. Bir de dua ediyorum diş yapın bana çekmesin diye...

Yazlıklara Geçiş

2010-04-28T09:19:00.007+03:00

Ohhhhhh sonunda havalar ısındı. Baharlıklara bile gerek yok, direkt kısa kollulara geçildi.

Kıyafetlerimizdeki yazlıklara geçişi saçlarımız takip etti. Senin saçlarını kestirirken radikal bir kararla ben de saçlarımı kestirdim. Sanırım en son ortaokulda kullanmıştım bu boyu :)

Daha önceden kestirmediğime çok pişmanım. Bir saç modeli insanın yaşamını değiştirir mi hiç? Benimkini değiştirdi. Çoook mutluyum :))))

Bayramın Kutlu Olsun

2010-04-23T15:20:00.007+03:00

Camlarda "baayak" lar. Kiminin üzerinde "Atatüyk" fotoğrafları. Abi ve ablalar "tam tam" yaparak geçiyorlar. Sen hayranlıkla etrafını seyredip mutluluk saçıyorsun.

Bugün senin bayramın kuzum. Bayramın kutlu olsun.

Oğluşuma Hayat Dersi

2010-04-20T11:35:00.003+03:00

2 üniversite bitirmiş, yabancı dil bilen, sektörünün lideri sayılan 2 büyük firmada çalışmış, web sitesi kurabilmek için gerekli html dilini ve Macromedia Flash'ı bilen, Microsoft Office'i yalayıp yutmuş, Photoshop ve benzeri programları kullanabilen, profesyonel fotoğraflar çekebilen bir kişiliğim. Ancak ben bunlarla övünmek yerine hep mütavaziliğimle övünmeyi tercih ettim.

Bunu yaparken de karşıma çıkan cahil ama kendini beğenmiş, çok şey bildiğini zanneden insanların neye dayanarak kendilerine bu kadar güvendiklerini anlamaya çalıştım. Ve işin kötüsü buna kendileri inandıkları gibi nasıl karşılarındakilerini de inandırıp biryerlere gelebildiklerini şaşırarak izledim.

Meğerse bu sadece benim değil 2 psikiyatri uzmanının da merak ettiği bir konuymuş ve üzerine bir araştırma yapmışlar. Oku ve mütavazi olmak yerine kendini beğenmeyi seç...

--------------------------------

Dunning-Kruger Sendromu

Televizyon izlerken birilerine bakıp da "Ya bu adam bu sığlıkla nasıl buralara kadar gelebilmiş" diye düşündüğünüz oldu mu hiç?

Ya da işyerinizde sizinle aynı ya da daha üst aşamada bir görevde olan bazıları, sizde büyük bir şaşkınlık uyandırdı mı?; onlara bakıp "Bu cahillik, kendini bilmezlik nasıl fark edilmez?" diye iç geçirdiniz mi?

Justin Kruger ve David Dunning adlı iki ABD'li bu hissi çok yaşamış olacak ki, iki psikiyatri uzmanı, 10 yıl kadar önce bir teori ortaya attı:

"Cehalet, gerçek bilginin aksi ne, bireyin kendine olan güvenini artırır."

Ve bunun üzerine bir araştırma başlatıldı. Fizyolojik ve zihinsel alanda yapılan çeşitli uygulamaların sonucunda şu bulgulara ulaşıldı:

Niteliksiz insanlar ne ölçüde niteliksiz olduklarını fark edemezler.
Niteliksiz insanlar, niteliklerini abartma eğilimindedir.
Niteliksiz insanlar, gerçekten nitelikli insanların niteliklerini görüp anlamaktan da acizdirler.
Eğer nitelikleri, belli bir eğitimle artırılırsa, aynı niteliksiz insanlar, niteliksizliklerinin farkına varmaya başlarlar.

Bitmedi...

Cornell Üniversitesi'ndeki öğrenciler arasında bir test yapıldı ve klasik "Nasıl geçti?" sorusuna öğrencilerden yanıtlar istendi...

Soruların yüzde 10'una bile yanıt veremeyenlerin "kendilerine güvenleri" müthişti. Onların "testin yüzde 60'ına doğru yanıt verdiklerini" düşündükleri; hatta "iyi günlerind e olmaları halinde yüzde 70 başarıya bile ulaşabileceklerine inandıkları" ortaya çıktı.

Soruların yüzde 90'ından fazlasını doğru yanıtlayanlar ise "en alçakgönüllü" deneklerdi; soruların yüzde 70' ine doğru yanıt verdiklerini düşünüyorlardı.

Tüm bu sonuçlar bir araya getirildi ve Dunning-Kruger Sendromu'nun metni yazıldı:

"İşinde çok iyi olduğuna" yürekten inanan 'yetersiz' kişi, kendini ve yaptıklarını övmekten, her işte öne çıkmaktan ve aslında yapamayacağı işlere talip olmaktan hiçbir rahatsızlık duymaz! Aksine her şeyin hakkı olduğunu düşünür!

Ancak bu 'cahillik ve haddini bilmeme' karışımı mesleki açıdan müthişbir itici güç oluşturur.

'Eksiler' kariyer açısından 'artıya' dönüşür.

Sonuçta, 'kifayetsiz muhterisler' her zaman ve her yerde daha hızlı yükselirler...

Bu arada, gerçekten bilgili ve yetenekli insanlar çalışma hayatında 'fazla alçakgönüllü' davranarak öne çıkmaz, yüksek görevlere kendiliklerinden talip olmaz, kıymetlerinin bilinmesini beklerler...Tabii beklerken kırılır, kendilerini daha da geriye çekerler... Muhtemelen üstleri tarafından da 'ihtiras eksikliği' ile suçlanırlar..."

Ne olur fazla mütevazi olmayın!...

"Siz de çevrenize şöyle bir bakın" diyeceğim ama eminim bu satırları okurken bile aklınızdan bir dolu yüz, bir dolu isim geçti...

Bence Dunning ile Kruger'in, bu çalışmalarıyla 2000'de, Nobel yerine Harvard Üniversitesi'nin Ig Nobel'ini alma nedeni "cahil olmamalarıydı".

Gönlümün nobelini bu ikiliye vererek yazımı Bertrand Russel'in bir sözüyle bitiriyorum:

"Dünyanın sorunu, akıllılar hep kuşku içindeyken aptalların küstahça kendilerinden emin olmalarıdır."

Analar & Danalar - Siyahlar & Beyazlar

2010-04-17T23:59:00.000+03:00

Yine bir forum buluşması, yine bizim ev ve yine 12 yetişkin + 12 bebiş. 10 Ocak 2009'da bizde gerçekleşen bir önceki buluşmada da aynı sayıda kişiydik. Sonra kalktık o evden taa uzaklara taşındık yine de arkadaşlarımız bizim için kalktı o yolları tepip bize geldiler.

Bizi seviyorlar :) Biz de onları...

Not: Hava güzel olsaydı bu kareyi bahçede çekecektik, yeşilliler arasında ve bol ışıkta. Ama yağmur çiselediği için hayalimizi ancak bu kadar gerçekleştirebildik.

Bol Bol Eğlenildi

2010-04-13T16:41:00.002+03:00

Tayfun Abi ve Rana'nın Türkiye'ye gelişi şerefine Fulya Abla'lara gidildi. Bol bol muhabbet edildi, fotoğraf çekildi (fotoğraflar için link), azıldı, kuduruldu, Oğluş sevildi, Paskalya sepeti alındı, içindeki çikolata ve şekerler mideye indirildi.

Kısacası çok keyifli bir gün geçirildi.

Parkta...

2010-04-13T15:06:00.000+03:00

Bulut çok hasta. Halasının kucağına yattı, kafasını kaldıracak hali yok. Ama park lafını duyunca bir anda canlanıverdi, "Didelim!" dedi. Kalktık parka gittik. Orada daha da bir canlandı, enerjisi doruğa tırmandı.

O günün sonunda ise Bulut daha bir iyileşti, Defne ise zatürre oldu.

Vicks, Alırım Seni Ayağımın Altına!!!

2010-04-08T16:13:00.006+03:00

Posta kutuma düşen bir postada enteresan birşeyden bahsediliyordu "Öksüren çocuğunuzun ayağının altına yatarken Vicks sürün"

Senin öksürüğüne bir türlü çare bulamayınca, gece sürekli öksürdüğün için tam uyuyamayınca neden olmasın dedim. Denemekten bir zarar gelmez değil mi?

Ne iyi yaptım da denedim. Gece yatarken hem senin ayağının altına hem de kendi ayağımın altına sürüp çoraplarımızı giydik. Mışıl mışıl uyuduk. Hiç de öksürmedik.

Karantina

2010-04-08T14:59:00.000+03:00

Hani birşey kırılınca "3'lemek lazım" denir ya.
Ya da "Allah'ın hakkı 3'tür" inancı vardır.
Bizde bu kış ki hastalık dalgasını 3'ledik. 3. kez ev karantinaya alındı. Çekirdek ailemizin tüm fertleri hasta.

Sen, ateş ve öksürük. Bunların getirdiği iştahsızlık, kusma, ishal
Ben, senden bana geçen öksürük.
Baban ise soğuk algınlığı nedeniyle yatıyoruz.

Bu sene kış bizi süründürdü :(

Neşe Mevsimi

2010-04-01T15:04:00.035+03:00

Neşe Mevsimi geldi. Bir dergide gördüm bu sıfatı. Bence bahara çok yakışmış.

Neşe mevsimi, etrafa saçtığı güneş ışıklarıyla çiçekleri uyandırırken sana da enerji veriyor. 2 saniye yerinde duramayan, zıplayan, hoplayan, uçan, kaçan bir afacan oldun çıktın. Senin peşinden koşmaktan perişan oldum. Dolayısıyla Neşe mevsimi sana enerji verirken benim enerjimi tüketir oldu :(

Sanal Ortamdan Vazgeçtim, Evde Farmville Oynuyorum

2010-03-30T15:04:00.006+03:00

Bu sene yazlıktaki organik bahçenin bir rakibi var; evdeki saksılarımız. Domates, biber, maydonoz, dereotu ve nane dalından kopartılıp yenecek artık. Ohhhh mis gibi, taptaze.

Mart Bize Bebişler Getirdi

2010-03-28T14:56:00.000+03:00

Bu ay bebek yönünden bereketliyiz. Akrabalarımız, dostlarımız bebişlerine kavuştular. Etrafı missss gibi bebiş kokuları sardı.

İlk bebiş kokusu 03 Mart'ta geldi. Benim İdaş'tan canım iş arkadaşım Sevda teyze oldu. Ablası Selma 3.350gr ağırlığında 50cm boyunda güzeller güzeli Ayşe Nil'i kucağına aldı.

Arkasından 19 Mart'ta Zuhal ve Ümit pamuk prensesleri Ezo Naz'a kavuştular. O 2.920gr ve 46cm doğdu.

Bunları kuzenim Gülden takip etti. Aaron (Eren) Ülkümen Fox beklenenden 3,5 hafta erken dünyaya gelmeye karar vermiş. Doğum için Amerika'ya giden teyzemleri annesinin karnında değil kucaklarında karşılamak istemiş. Aceleci bey, 23 Mart'ta 2.750gr 48cm olarak dünyaya geldi.

Son olarak kuzenin Veli baba oldu. Eda Lena, 27 Mart'ta 3.570gr 53cm olarak dünyaya geldi.

Aaron Amerika'da, Eda Lena ise Avusturya'da doğdukları için henüz göremedik. Ayşe Nil'i doğumunda görme fırsatını yakaladım. Ezo Naz'ı ise hem doğumunda hem de sonrasında evinde ziyaret edebildik. Sen Ezo Naz'ı sevdin, okşadın, öpücükler gönderdin.

Bu bebiş furyası benim yeni bebek aşkımı depreştirse de senin bugünlerdeki çıldırtma düzeyi yüksek davranışların sayesinde anında vazgeçtim. Tabii bu konu kendi başına bir başlık olmayı hakkediyor.

Canım Lensim

2010-03-17T17:41:00.004+02:00

Yeni lensim

Yeni portre fotoğraflar

Dostluk

2010-03-04T19:57:00.020+02:00

Dostluğun yaşı var mıdır? Yoksa 2 yaşında bile dostluk güdüsü var mıdır insanlarda?
El ele tutuşmak mıdır? Yoksa senin Arda'ya seslendiğin gibi "KANKA"lık mıdır?
Onlar gidince üzülmek midir? Yoksa sık sık onları anmak, çağırmak mı?
Bu sizin ki Dostluk mudur?

MUTLU YILLAR BABA

2010-02-27T23:00:00.014+02:00

Babamızın 22. yaşını (bu yalana kendim bile inanmadım :) )kutluyoruz.

Kutlama cümlesini senin ağzından yazıyorum: İYİ Kİ DOĞDUM BABA

Bahar mı Geliyor Ne

2010-02-24T23:00:00.019+02:00

Ben kışa bayılırım, kar yağsın hiç kalkmasın diye dua ederim. Gel gör ki bu senenin kışı haddinden fazla yağışlı geçince ben bile baharın yolunu gözler oldum. Nitekim küçücük bir güneş kırıntısında kendimizi dışarı, deniz kenarına atıverdik. Sen açık havada koşup enerjini attın, ben ise bol bol fotoğraf çektim.

Bugünlerde Çok Sosyaliz

2010-02-23T23:00:00.021+02:00

Sosyalliğimizin zirvesindeyiz. Neredeyse hergüne bir programımız var. Arkadaşlarımızla zaman geçirmekten güzeli var mı?

Bugün de Mine'lerin misafiriydik. 6 yetişkin 7 kuzucukla evin altını üstüne getirdik.

Sebilden suyu boşaltan Arda ve onu film edasıyla koltuklarında izleyen Ada ve Bulut :)

3 Afacan Oyun Parkında

2010-02-19T23:00:00.029+02:00

Senin bayılarak gittiğin, ağzından düşürmediğin oyun parkına bu sefer arkadaşlarını götürdük. Saatlerce kudurdunuz, yine Işık'la el ele gezdiniz.

"Daha Çek"

2010-02-15T23:00:00.007+02:00

Fotoğraf çekmeye bayılan bir anneye en çok ne yakışır?
Fotoğraf çektirmeye bayılan bir kuzu.

Ben elimde fotoğraf makinesiyle gezerken sen sürekli "Daha çek" diyorsun.

Müthiş uyumlu bir ikiliyiz biz :)

Bol Kahkahalı Bir Gece

2010-02-14T00:00:00.000+02:00

Bugün Asena'nın doğumgünü vesilesiyle Fulya Ablalara misafir olduk. Zaten yeni evlerini ziyaret etme fırsatı da bulamamıştık. 1 taşla 2 kuş vurmuş olduk yani.

Yemeğin ortalarında müthiş uyumlu burun profilleri keşfedilince gecenin konusu bir anda Asena'nın doğumgününden buna kayıverdi.

Tam "Tamam, gecenin bombası budur." demişken saatin 12'yi geçmesi üzerine Fulya Abla Reha Abi'ye aldığı hediyeyi bizim yanımızda verdi. "Sex after 40" isimli ve içeriği bomboş olan bu kitap gecenin bombası olmayı başardı, elden ele gezdi ve bizi kahkahalara boğdu :)

Işık & Arda & Perizade

2010-02-10T23:00:00.058+02:00

Bugün misafirlerimiz vardı, Işık, Arda ve Perizade. Sizin oyun ihtiyacınızı biz anneler karşılayamayacak hale geldiğimiz için bu buluşma çok faydalı oldu. Bütün gün tepindiğiniz için birbirinizden ayrılır ayrılmaz uyudunuz. Böylece bizim günümüz birlikteyken bol muhabbetli, ayrılınca da bol dinlenceli geçti. Bu buluşmaları çok sık yapmaya karar verdik. Sizden çok kendimiz için :)

Grup fotoğrafı adettendir

Işık'ın elinden arabasını almaya çalışan Arda, "Ştttt ne yapıyorsun? Akıllı ol!" diyen Bulut

Çok çapkın benim oğlum. Kızları öpmeden bırakmıyor

Lamba ve Bulut'un Pazar Gezmesi

2010-02-10T13:34:00.001+02:00

Pazar günümüzü baban ve ben, Ertuğrul Bey ve Mihrican'la geçirdik. Sen ve Işıl ise bizi pek takmadan birlikte takıldınız. Sizin Işıl'la aranız zaten süper. Bunu başka bir yazımda da anlatmıştım.

Başlıkta Işıl değil, Lamba yazmamın sebebi ise seninle aramızda geçen şu diyalog;
Ben haftasonu çekilmiş fotoğraflara bakarken,
-Bulut bu ne?
-Deder (şeker)
-Bu kim?
-Budut (Bulut)
-Peki bu kim?
-Lamba????? (Işıl = Işık = Lamba)

Eeeeee çocuk işte, düz mantık kuruyor :)

Dip: Işıl'ın, annesinin ve babasının hoşgörüsüne sığınarak bu başlığı attım. Onların bize kırılmayacağını umuyorum.

İyi ki Doğdun Prenses

2010-02-09T15:58:00.013+02:00

Ayın 3'ünde kuzenin Defne 3 yaşını doldurdu. Cumartesi günü 30 kişilik "küçük" bir partiyle onun yeni yaşını kutladık.

Doğumgünün Kutlu Olsun Prenses

O Kadar Büyüdün mü Sen?

2010-02-08T19:00:00.004+02:00

Tamam!!! O herşeyden korkma, anneye babaya bağımlılık dönemi bitti. Kendimize güvenimiz geldi. Ve sonuç olarak özgürlüğümüzü ilan ettik.

Canı sıkılınca ayakkabılarını giyip dışarı çıkan,

Evdeki telefon, kumanda ve kanepeyi eline geçiren,

Minyatür bir erkek olduk.

Sen ne zaman büyüdün bu kadar?

Kısa Kısa...

2010-02-05T13:23:00.001+02:00

Evimizdeki hastalık furyası devam ediyor. 2 gün boyunca sık sık ateşin çıkınca dün soluğu doktorda aldık. Teşhis: Faranjit (yani benden bulaşmış)

Ben ise bugün daha iyiyim. Artık kendimi hasta olarak nitelendirmiyorum.

Benim iyileşmeme rağmen "Evdeki Hastalar Listesi"nde hala 2 kişi var. Bu sabah itibariyle benim çıktığım listeye baban hızlı bir giriş yaptı. Belirtiler onun da faranjit olduğunu gösteriyor. Hepinize bu hastalığı bulaştırmayı başardım. BRAVO bana :(

Sadece biyolojik olarak da hasta değiliz maalesef, ruhumuz da hasta. Çok zor günler geçiriyoruz. Gülüyoruz falan ama içimiz kan ağlıyor. Tam anlamıyla umutların tükendiği yerdeyiz. Yine de "Kul sıkışmayınca Hızır yetişmezmiş" sözünden ümitleniyoruz. Ne garip bir varlık şu insan.

Hastalık Dolayısıyla Kullanım Dışıyız

2010-02-03T15:12:00.009+02:00

Cuma gününden beri ben, dün gece itibariyle de sen hastalar kervanına katıldık. Bu nedenle ev küçük çaplı bir hastane modunda. Tezgahtan ilaçlar, salondan yastık ve battaniyeler eksik olmuyor. Bir güç bulup pişirdiğim çorbayı içip yatıp duruyoruz.

Neyimiz olduğuna gelince; ben ses kısıklığımla, boğazdan gelen öksürüğümle, burun tıkanıklığımla ve bunlara eşlik eden halsizlik, bitkinlik ve perişanlığımla Faranjit olmuşum. Sen ise dün bütün gece ateş içinde ağlayıp, burun tıkanıklığından rahatsızlık duydun. Ayrıca arada bir öksürdün. Şimdilik bu belirtilerle soğuk algınlığı olduğunu düşünüyoruz. Takipteyiz...

Dip Not: Bu post'la o huzurla başbaşa kaldığım cuma günü ne yaptığımı da açıklamış oluyorum. Evet, hastaydım ve çoğunlukla yattım.

Müi Aç

2010-01-30T12:00:00.022+02:00

Tamam bugünlerde senden biraz şikayetçiyim. Şikayetim belli, sürekli seninle oynamamı istemen. Bu durumda kendime ve ev işlerine zaman ayıramadığım için çıldırıyorum. Ama kabul etmeliyim ki istediğin şartları yerine getirirsem son derece sakin, uslu, mutlu ve neşeli bir çocuksun. Evde neşeyle şarkı söylüyor, kahkahalarınla bizi mutluluğa boğuyorsun.

Dediğim gibi kendince şarkılar mırıldanıp dolanıyorsun evde. Ben de madem şarkılara bu kadar meraklısın, gidip sana içinde çocuk şarkılarının bulunduğu bir cd alayım dedim. DNR'da bulduğum ve son derece ucuz olan bir cd'yi alıp geldim. Tamamen tesadüfen seçtiğim bu cd'ye bayıldın. Odandayken hep bunu dinlemek istiyor, "Hande, aba abi müi aç" (Hande, abla ve abilerin söylediği müziği aç) diyorsun.

Blogumuzu takip eden annelere öneri olsun diye Ateş Müzik'ten çıkan bu cd'deki birkaç şarkıyı ekliyorum.

İşte Çantam

2010-01-29T11:25:00.005+02:00

Sevgili Ceyda fotoğraf sever bir annenin çantasında neler var diye merak etmiş. Ben de çantamı ortaya dökmenin senin için de enteresan olacağına karar verdim. Böylece ileride bakıp "Annem benim için neler taşımış." diyebilirsin.

Bazen 3 çanta (kendi çantam, bebek çantası ve fotoğraf makinesinin çantası), bazen 2 çanta (kendi çantam ve fotoğraf makinemin çantası), bazen de sadece fotoğraf makinemin çantasını yanımda taşırım (görüldüğü gibi herşeyden vazgeçerim, fotoğraf makinemden asla). Duruma göre içindekiler de değişir tabii. Ama bazı demirbaşlar var ki asla değişmezler. İşte çantam;

1) Makyaj malzemelerim (rimel, göz kalemi, ruj)
2) Bulut'u susturucu sakız :)
3) Deodorantım
4) Burun Spreyi (Bulut otit olunca ne olur ne olmaz diye taşıyorum yanımda)
5) Tatlandırıcım
6) Pürel (Malum grip mevsimindeyiz)
7) Nane Şekerim (Bayılıyorum buna!!)
8) Manikür Setim
9) Kartlığım (Kredi ve firma kartları için)
10) Cüzdanım
11) Bulut Bey'in atkı ve beresi (Sevgili Perizade'nin hediyesi) (çok sık kullanmıyoruz ama yanımda olmazsa annem kızıyor. Tamam anneyim ama aynı zamanda annesinden korkan bir kız çocuğuyum ben :) )
12) Bulut'u susturucu balon (Mızıldandımı şişirip veriyorum eline bir tane)
13) Bulut'u susturucu balık (Bak Bulut balık nasıl batıp çıkıyor :) )
14) Yedek bebek bezi (min. 2 adet)
15) Islak mendil
16) Kart okuyucu
17) Fotoğraf makinemin objektifini silmek için bez
18) Flash disk (fotoğraftaki eşimin, benimki yanımda yok diye onu alıp atmıştım çantaya)
19) 70-300mm objektifim

Ayrıca çantada olan ama fotoğraflarken kullandığım, hatırı sayılır biçimde büyük fotoğraf makinemi de unutmayayım.

Haaaa bir de bunların yanı sıra diğer omzumda da seni taşıyorum genellikle. Her yerim neden ağrıyor anlaşıldı mı şimdi?

Sen Anneannenle Başbaşa, Ben İse Huzurla

2010-01-29T10:23:00.001+02:00

Sabah 09:30 itibariyle seni anneannene gönderdim. Tüm günü kendime ayırdım.
Kendi başıma, derli toplu, sessiz ve huzur dolu bu evde geçirecek tam 10 saatim, bu on saatte yapacak tam 20 saatlik planım var.
Bakalım kaçını yetiştirebileceğim.

Mamma Mia !!!

2010-01-28T16:09:00.005+02:00

Geçen gün yaptığımız "Yüz Boyama" aktivitesinden bir kare. Bu nasıl güzellik kuzucuğum :)

-Bulut yüzünü kim boyadı senin?
-Mamma mia (annem)

Gün Geçtikçe Donuyoruz

2010-01-27T12:00:00.006+02:00

Bu sene kış geç geldi ama pir geldi. Soğuklar kendini iyice hissettiriyor. Her yer buz tutmuş halde. Ben de neredeyse her gün penceremizin karşısındaki su birikintisini fotoğraflıyorum. Buradan da anlayacağın gibi gerçekten de soğuk buralar.

İstanbul Gelin Oldu

2010-01-25T16:10:00.004+02:00

Cumartesi gününden beri her yerde kar var. Pencereden bu güzelliği seyretmeye doyamadık ve dışarı attık kendimizi.

Sen pek sevmedin bu havayı. Sanırım rüzgar korkuttu seni. Yürümekte zorlandın, babanın kucağından inmedin. Zaten kısa bir süre sonra da dönmek istedin.

Sizden sonra ben elimde fotoğraf makinemle gezmeye devam ettim. Bu güzelliği bir de vizörümden izlemek, fotoğraf karelerine hapsetmek istedim.

Karı neden severim bilir misin? Gözü rahatsız eden şeyleri beyazla kaplar çünkü.
Masumiyetin rengi olan beyazla. Ondandır gelinlerin beyaz gelinlik giymelerinin nedeni.
Kar heryere masumiyet, sadelik getirir. Bir dinginlik, bir huzur getirir.
Soğuğu bile severim ben, bize karı getiriyor diye.

Ama maalesef karın bile bazı kötü görüntüleri kapatmaya gücü yetmiyor.

Herşeye İnat Doğumgünü Partimiz

2010-01-24T23:00:00.001+02:00

Her ne kadar kar da yağmış olsa, bizim buralar minyatür Uludağ'a dönmüş de olsa, İnci Teyzen hastalanmış ve pastanı hazırlayamamış da olsa hepsine inat doğumgünü partini bir şekilde gerçekleştirdik.

İlk kötü haberi cuma günü yani doğumgününün arifesinde aldık. İnci Teyzen cep telefonuma mesaj gönderip hasta olduğu için pastanı hazırlayamayacağını bildiriyordu. Pastandan çok onun hastalığına üzüldük. İdealimizdeki pastayı yapacaktı ama onun sağlığı daha önemliydi. Acele bir şekilde komşudan bulunan katalogla Pelit'e bir pasta siparişi verildi.

Doğumgünü sabahı heryer bembeyazdı. Bir önceki yazımda da anlattığım gibi İstanbul gelin olmuştu. Tamam Bakırköy ve Florya'da pek birşey yoktu ama bazı misafirlerimizin geleceği Riva, Ataşehir ve asıl önemlisi partinin gerçekleşeceği Beylikdüzü kardan geçilmiyordu. Hemen davetliler arandı, partinin Florya'ya taşındığı haber verildi.

Acele bir şekilde (ve yolda kalmamak için dua ederek) Florya'ya doğru yola çıktık. Anneannenin evini balonlarla ve Happy Birthday yazılarıyla süsledik.

Riva'dan gelecek olan teyzem ve eniştem haricinde herkes varış noktasına ulaşabildi :)Her kutlamamız gibi bu da kalabalık, yorucu ama neşeli ve mutlu geçti.

Bugün için özel yaptırdığımız t-shirtün ve yine bugüne özel aldığımız Tamirci Bob pantolonun (Pastan da Tamirci Bob temalı olacaktı ama kısmet değilmiş)

Çekirdek Ailemiz ve çekirdeğimiz

Nineler :))

Dedeler

Ayrıca fotoğraflarını buraya koyamadığım İzzet Amcan ve Hanife Yengen, Latife Halan, Nuriye Halan, Huriye Halan ve Eşref Enişten, Dayın, Fulya Abla ve Reha Abi, Yıldız Abla ve Seçkin Abi, Kuzenlerin Serpil, Onur, Umay, Defne ve Asena da bizi yanlız bırakmadılar.

Bir Kavuşmanın Fotoromanı

2010-01-22T18:24:00.003+02:00

Bazen bir kare, paragraflarca yazıdan daha iyi anlatır yaşananları. Bu kavuşmayı da hiçbir söz bu karelerden güzel anlatamazdı.

Oğlak İnadı

2010-01-21T15:00:00.009+02:00

Bunu yazmadan geçemeyeceğim. Bugün anneannene giderken yolda yaşadığımız bir diyalog bu.

Sen üzerinde kar birikmiş bir arabayı gösterip;
-Kaamon ka yayo
-Evet annecim kar var üzerinde. Ama o kamyon değil araba
-KAAMON
-Hayır aşkım araba o
-KAAMON
-Kırk yıllık arabayı sen istiyorsun diye kamyon mu yapacağız yani? Ne bu inat oğlum? Oğlak mısın sen?

Senden gelen bomba cevap:
-KAAMON YAP

Beklenen Gün Geldi

2010-01-21T09:30:00.004+02:00

Beklediğimiz gün geldi çattı. Bugünü tam 6 aydır bekliyoruz biz. Dayına, kardeşime kavuşacağımız günü. İtiraf ediyorum, hiç belli etmedim ama aklımın da yüreğimin de bir kısmı hep ondaydı.

Çok şükür bu sabah bir daha göndermemek üzere onu havaalanından karşılayacağız. Darısı tüm asker yolu bekleyenlerin başına.

Hamur Yoğuruyoruz

2010-01-20T23:13:00.001+02:00

Stresini azaltmanın yolunu buldum, hamur yoğurmak. Bütün gün hamur yoğuruyoruz bugünlerde. Hamur diyorum ya, ciddiyim, enva-i çeşit hamur.

Mesela seramik hamuru yoğurup el ve ayak izlerini aldık.

Kurabiye hamuru açıp kurabiyeler pişirdik.

Ayrıca her fırsatta oyun hamuruyla oynayıp gece bahçesinin karakterlerini yapıyoruz.

Eyvah Bulut 2 Yaş Sendromunda !!!!!

2010-01-18T21:34:00.000+02:00

Cumartesi ve pazar günü tam anlamıyla kahroldum. O kadar ki, bu duygumu blogdaki yazılarıma bile yansıtmadan duramadım.

Ne olmuştu da kuzucuğum beni sevmemeye başlamıştı? Aramızın bu hale gelmesine ne neden olmuştu? Neden bu kadar hırçınlaşmış, bu kadar sevimsizleşmişti?

Biraz düşününce nedenini anlayıverdim. Sen 2 yaş sendromuna girmiştin. Tam de 2 yaşına girdiğin gün.

Hemen DNR'a gidildi, bu durumunda sana nasıl davranmamız gerektiğini anlatan bir kitap arandı. "İki Yaşındaki Çocuğunuz Büyürken" isimli kitap sepete atıldı (bu serinin "Bir Yaşındaki Çocuğunuz Büyürken" isimli ilk kitabını çok faydalı bulmuştum). O yetmedi, eve gelindi, hemen internette 2 yaş sendromu araştırıldı, hatim edildi.

Haftasonu davranışlarının gayet normal olduğunu, babana değil bana tepki vermenin nedeninin sana babandan çok "Hayır" demem olduğunu öğrenince içim rahatladı.

Bugün de öğrendiklerimi uygulayarak gayet huzurlu bir gün geçirdik. Haftasonunun aksine ne inat krizleri ne vurma ne de "Git"ler vardı bugün.

Mutlu Yıllar Kuzum

2010-01-17T12:00:00.008+02:00

Asabiyetin tüm günü gölgelese de, beni çok üzsen de bugün senin doğumgünün. Her ne kadar asıl partini 1 hafta sonya yapacak da olsak bugünü mum üflemeden geçiremezdik.

Sadece üçümüzün yapacağı bir kutlama olacağı için küçücük bir pasta alıp benim şeker hamurundan hazırladığım Iggle piggle figürüyle süsledik, 2 tane mumumuzu koyduk ve dileğimizi tutup üfledik. Sen henüz dilek tutamadığın için bu görevi ben üstlendim.

Dileğim ne miydi? Bu durumunun biran önce geçmesi tabii ki.

Not: Fotoğraftaki çiçekler Özgür Teyze'nle Berke'nin hediyesi. Çok teşekkür ediyoruz.

Küstüm...

2010-01-16T23:00:00.017+02:00

Sadece yarım saat geçmişti, seni ne kadar sevdiğimizi anlatan son gönderimi postalamamın üzerinden.

Doğumgünündü bugün, en mutlu günümüz. Birbirimizi en çok öpmek isteyeceğimiz günümüz. Devamlı sana sarılıp öpesim geliyordu.

-Bulut öpeyim mi seni?
-I-ıh ooomaz.
-Neden? Beni sevmiyor musun?
-Seemiyom

Bu cümleyi duyunca bu derece yıkılacağımı düşünmezdim. Hani çocukla çocuk olunmaz derler ya. Ben seninle çocuk oldum. Sana küstüm.

Günün geri kalanında da "Budan dit", "Yaaa dit ya dit", "Sen atta dit" gibi beni yıkan başka cümleler kurdun. Hep babanla zaman geçirmek istedin, beni devamlı dışladın.

Sana ve babana ne kadar etkilendiğimi belli etmemek için mutlu görünmeye çalıştım. Oysa tam anlamıyla içi ağlayan, dışı gülen bir palyaçoydum.

İyi ki Doğdun Kuzum, İyi ki Doğurdum Seni

2010-01-16T13:06:00.008+02:00

Bugün senin doğumgünün. Hamileliğimin son günlerinde, ne zaman doğacaksın acaba diye beklerken doğdun da 2 sene geçti bile.

Bazen zor, bazen kolay geçti ama çooook mutlu geçti.

Şimdi düşünüyoruz, sen yokken biz ne yapıyorduk babanla diye. Hayatımızı o kadar doldurdun ki senden öncesi yoktu sanki. Senden sonra ise dolu dolu.

İşte bu yüzden İYİ Kİ DOĞDUN KUZUM, İYİ Kİ DOĞURDUM SENİ.

Akşam 3'ümüz başbaşa bir kutlama yapacağız. Kutlama fotoğraflarını yarın koyacağım.

Asıl doğumgünü partin ise haftaya olacak. İnci Teyzene pasta siparişini verdik bile. Bakalım süpriz pastanı görünce ne yapacaksın :)

Biraz Geç Olsa da

2010-01-14T10:47:00.007+02:00

Uzun süredir video ekleyemiyordum bloguna. Artık tak etti. Eeee bu kadar tembellik yeter değil mi?

Gündüzleri bana izin vermediğin için bir türlü düzenleyemiyorum videolarını. Gece uykumdan çalma, babanın homurdanmalarına katlanma pahasına sonunda düzenleyip bloguna ekliyorum.

Alt katımızda 3 yaşında bir bebek oturuyor. Akşamları gürültü yaptığında sana "Hıııı, Bak aşağıda bebek var." diyoruz. Sen bunu kızma nidası olarak algılamışsın. Birine kızdığında hemen "Hıııı, bebe" diyorsun :)

Konuşma becerin arttıkça daha bir sevimli oluyorsun. Bazı kelimeleri söyleyişin o kadar güzel ki. Mesela; Elme :)

Bu sene yılbaşı ağacımızı birlikte süsledik. Kimi çocuklar böyle bir ağaç gördüğünde süslerine saldırırken sen o süsleri bana tek tek uzatarak süslememe yardım ettin.

Artık yemeğini büyük bir ustalıkla kendi başına yiyebiliyorsun. Hatta biz yedirmeye çalıştığımızda "BEN" diyip itiraz ediyorsun.

Diş Fırçalamak Önemlidir!!!!

2010-01-11T23:00:00.005+02:00

Ağız sağlığımıza çok önem veriyoruz biz. Dişlerimizi her gün mutlaka fırçalıyoruz.

2 Yaş Kontrolün

2010-01-08T12:00:00.003+02:00

Bu seferki kontrolün oldukça bölük pörçük oldu.

10 gün önce kulak ağrısı şikayetiyle doktor amcanın kapısına dayandık. Teşhis; Orta kulak iltihabı. Bu muayene sırasında boyun ve kilon da ölçüldü.

Dün, otit için kullandığımız ilaçların bitti ve tekrar doktor amcaya gittik. Bu sefer uyuduğun için ölçümlerin tekrarlanamadı. Otitinin geçtiğini ama kulak nezlenin ve burun tıkanıklığının devam ettiğini söyledi. Sebep; Alerji.

Bugün de hem periyodik hemoglobin ölçümü hem de alerji testlerin için tekrar hastaneye gidip kan verdik.

Perşembe günü sonuçları almak için yine hastaneye gideceğiz. Bakalım neye karşı alerjin olduğu bulunabilecek mi?

Zor Günler Geçirdik, Kolayca Üstesinden Geldik

2010-01-08T11:58:00.005+02:00

Ben diyorum, "Anne olmayı ancak 2 senede öğrenebildim." diye. Bugünlerde bir nur geldi bana, bir sakinlik, bir sabır geldi. Önceden sabrım çabucak tükenirken artık daha bir dayanıklıyım. Sana kızdığımda bile gülümseyerek, seni severek yaptığının yanlış olduğunu anlatabiliyorum. Amaaa bundan 1 ay önce bunları yapıyor olsan hemen çıldırırdım.

Ben sana ne kadar sakin yaklaşırsam sen de bir o kadar az huysuzluk ediyor, inadını bir o kadar çabuk bırakıyorsun. Tam anlamıyla gül gibi geçinip gidiyoruz artık. Öpüşe koklaşa...

Annem hep söylerdi, sana sakin yaklaşmam gerektiğini. O sinirle bunları duymak beni daha da sinirlendirirdi. Çok haklıymış aslında. Zaten bunların doğru olduğunu ben de biliyordum. Eeeee anneler hep haklı değil mi sonuçta. Ne deseler haklılar işte. Aklımıza yatsa da yatmasa da.

Tapa Tapa Kar Yağıyor

2010-01-04T01:43:00.003+02:00

Dileğimiz geç de olsa gerçekleşti. Yılbaşında yağmadı ama şu anda dışarıda lapa lapa kar yağıyor.

-Ne yağıyor Bulut?
-Kar
-Nasıl yağıyor kar?
-Tapa tapa :)))

Geniş Aile

2010-01-03T23:00:00.002+02:00

Karayaka Ailesi'nin %89,66'sı biraraya gelmişken (29 kişiden 26'sı) fırsatı değerlendirip aile fotoğrafı çekelim dedik. Göründüğü gibi Geniş Aile terimi kesinlikle bizim aileye yakışıyor.

Ailenin geri kalanı olan Nihat Amcan ve Seyhan Yengen Türkiye'ye geldiklerinde onları da photoshop ile bu kareye yerleştireceğim. Böylece tam 29 kişilik Karayaka Ailesi'nin ilk defa eksiksiz bir fotoğrafı olacak.

Şu notu eklemeden geçemeyeceğim (zira pek kötü çıkmışım), benim ortada kabak gibi durmamın sebebi, makinayı kurup koşa koşa bulduğum bir boşluğa sıkışmamdır. :)

31 Oldum

2010-01-02T23:00:00.002+02:00

Böyle söyleyince pek inanasım gelmiyor. Ben hala 21 hissediyorum. Ruhum genç valla. Tamam çok klişe bir söz ama yalan değil. Hiiiiç 31 yaşında hissetmiyorum kendimi.

Hele hele bu yaşıma girdiğim sabah, minik oğluşumun ve eşimin öpücükleriyle uyanınca "31" sayısı korkunçluğunu yitiriyor. Bir anda gaza gelip "Her doğumgünümde böyle uyandırılacaksam hergün bir yaşıma gireyim." bile diyiveriyorum.

Öpücüklerle başlayan günüm, biraz evde keyif yaparak, azıcık dışarıda gezerek devam etti. Arkasından evde nefis bir yemek hazırlayıp şarap eşliğinde yiyerek ve kendi hazırladığım pastayı sana üfleterek son buldu. Ama tüm gün baban bana kraliçe gibi davranıp neredeyse bütün işleri kendi üstlendi.

Her doğumgünümde kraliçelik yaşayacaksam hergün bir yaşıma gireyim :D (Yine gaza geldim)

Fotoğraftaki benim yaptığım pasta, lilyumlar babanla senin, güller arkadaşım Canan'ın bana hediyesi

Yeni Yıl Partimiz

2010-01-01T12:00:00.011+02:00

Bu sene yeni yılı geçen senelerin aksine 26 kişilik kalabalık bir aile topluluğu olarak kutladık. Bak kimlerle birlikte girdik yeni seneye;

1-Babaannen, 2-Deden, 3-Hatice Halan, 4-Mehmet Enişten, 5-Kuzenin Ali, 6-Nichole, 7-Lara, 8-Emre, 9-Kuzenin Veli, 10-Fatma, 11-Kuzenin Serpil, 12-Kerem, 13-Onur, 14-Latife Halan, 15-Kuzenin Utku, 16-Kuzenin Umay, 17-İzzet Dayın, 18-Hanife Yengen, 19-Nuriye Halan, 20-Huriye Halan, 21-Eşref Enişten, 22-Alper, 23-Kuzenin Defne, 24-Baban, 25-Ben, 26-SEN

Bu büyük partiden notlar;
Yemek 3 masada yendi, ilerleyen saatlerde sucuk ekmek partisi vardı, Emre hariç hiçbir çocuk yeni yıla girene kadar uyumadı, Umay tombala oynayamadığı için üzgündü hatta Defne pulları ortalığa saçınca çıldırdı, sen yine havai fişeklerden korktun.

Tesadüfen anne ve dört kızı aynı masada oturmuşlar

Kamerayı babana bıraktım ama düzen ve güldürme yine benim görevim

Latife Hala'nın Mona Lisa pozu çok konuşuldu

Gecenin dansözü Lara'ydı. Danslarıyla gecemize renk kattı.

Hazır biraradayken doğumgünümü de kutlayıverdik.

2009'u Uğurlarken...

2009-12-31T14:42:00.008+02:00

2009 bize pek uğurlu gelmedi. Genelde sıkıntılı geçirdik. Bu yüzden 2010'dan beklentimiz çok fazla, ümitlerimiz de.

Sürekli etrafta bir işaret aramaktayım, eski yıl sonlarında olmayan ama bu yıl sonunda olan bir şeyler. Mesela yılbaşı çiçeğimin bu sene tam yılbaşında açmasını uğur saydım. Yeni yılı farklı bir yerde karşılayacak olmamızı da. Havalar da geçen yıllara oranla daha sıcak değil mi? Bu da iyi bir yıl olacağının habercisi olabilir mi?

Yeni yıl kurabiyelerimizi hazırladık. Sen de bana çok yardımcı oldun. Bazı kardan adamların şapkasının yarım, bazı çam ağaçlarının da süslerinin eksik olmasının sebebi senin bu yardımların. Zira o yumuk parmakcıklarınla "Hmmm" diye diye yedin şeker hamurlarını.

Yeni yıl dileğimiz ise şöyle;
2009'un giderken, geçen yılın tüm kötülüklerini, krizlerini, üzüntülerini yanında götürmesini,
2010'un gelirken, yeni mutlulukları, süprizleri, huzuru beraberinde getirmesini dileriz.

Bu Yaşta Atak Olur mu?

2009-12-28T11:15:00.016+02:00

Sen daha mini minicikken bazı günler çıldırmış gibi olurdun. Sanki Chuky'nin ruhu seni ele geçirmiş gibi. O günler benim için kabus olurdu, ertesi gün ise bir süprizle karşılaşırdım. Bunlar senin gelişim atağı geçirdiğin günlerdi. Ertesi gün mutlaka yeni bir beceri geliştirmiş şekilde çıkardın karşıma.

Geçen hafta yine içine Chuky girdi. Evde resme kan çıkacaktı. Yerlere kahve kavanozlarını boca ettin, yazıcının kapağını kırdın, vs. Ben bunları 2 yaş sendromuna bağlarken meğer sen gelişim atağı geçirmişsin yine. Bu yaşta da atak olur muymuş hiç? Olurmuş

Yeni becerilerin şöyle;
Bisikleti pedallarına basarak sürebilme,
Kendi başına soyunabilme (evde çıplak gezebilme)
Kitaplara ilgi gösterme,
Yap-bozları hatasız yapabilme,
4 kelimelik cümleler kurma,
"büyük-küçük" gibi zıtlıkları tanıma,
"geldim - gidiyor - gitti" gibi zaman eklerini doğru şekilde kullanma.

Dili çözülmüş, kendini daha kolay ifade eden, oyuncak ve kitaplarına ilgi gösteren bir Bulut var artık. 1 günde büyüdün işte.

Geç Gelen Banyo Keyfi

2009-12-24T12:57:00.006+02:00

Tam da "Artık Bulut iyice ağırlaştı, kaldırıp kucaklamak epey zorlaştı." derken. Bir de üzerine sen banyo yapmak istemez, hatta altını bile değiştirtmezken, İnci ve Özlem'den gelen bir öneri bütün dertlerimize çare oluverdi.

"Kuzucuğu nasıl yıkıyorsun? Banyo yapmaktan kaçmıyor mu?
Her ikisine de yönelttiğim ortak bir soruydu bu. Her ikisinin de ortak cevabı ise,
"Yooo, bayılıyor banyo yapmaya" idi.

İlk önce Özlem: "Arda babasıyla banyoya giriyor, oynayarak 1 saate yakın banyo yapıyor" demişti.

Birkaç gün sonra ise İnci: "Birlikte banyoya giriyoruz, bir o bana su tutuyor bir ben ona. Arada yüzüne su sıçratıp çekiyorum. Oyun gibi geliyor ona." deyiverdi.

Benim de zihnimde bir ışık yanıverdi. Bu iki fikri harmanlayıp deneyecektim. Yani Bulut babasıyla banyoya girip birbirlerini yıkayacaklardı.

Babanı buna ikna etmek zor oldu açıkçası. Ama birazcık küsme numarası yapınca "Tamam tamam yıkıyorum" dedi (Ay bana hiç kıyamaz kocacım).

Siz banyodayken ben mutfakta iş yapıyordum. Kulaklarıma inanamadım, banyodan kahkahaların geliyordu. Ohhhhhh işe yaramıştı bu sistem. Tamam da kalıcı olacak mıydı acaba?

Oldu, valla oldu. Bugün kaka yapıp hemen koşarak bana geldin: "Ande, kaka bitti, del." dedin. Koşarak banyoya gittin (tabii koridor boyunca arkandan gelip gelmediğimi kontrol ederek), duşa girdin ve suyu açtın. Bir de "Hadi hadi" dedin.

İnanamıyorum, bu bir mucize. Ve bu mucize için İnci ve Özlem'e çok teşekkür ederiz.

"BEN" Dönemin Başladı

2009-12-23T09:56:00.003+02:00

"BEN" Dönemi ismini ben taktım. Her çocuğun yaşadığı, herşeyini kendisinin yapmak istediği dönem aslında bu. Yemek yedirmeye çalıştığımızda bağırarak "BEN" diyorsun ve kendin yemek istiyorsun, giyinirken kendin giyinmek, kitabı kendin okumak, kendin soyunmak, kendin karıştırmak,.... Birşey yapmaya yeltendiğimde hep "BEN" diye bağırıyorsun. Evde "BEN" nidaları yankılanıyor. İşte bu nedenle bu dönemin adı bizde "BEN" Dönemi.

Yazlığa son gidişimizde orada atıl olarak duran masa ve sandalye setini İstanbul'a getirmiştik. Ne kadar iyi yapmışız. Şimdi biz masamızda yemek yerken sen orada kendi başına yiyorsun. Gün içinde de sıkça Kaıt (kağıt) ve kami (kalem)'ini alıp çizim yapıyorsun.

Hayır Tuna'yla Benim Bulut Turkuazoo'da...

2009-12-19T23:00:00.008+02:00

Bugün Tuna'lar bize iade-i ziyarette bulundular. Geç kahvaltı olayının gözünü çıkartıp 13:00'te kahvaltıya oturduk. Biz masada uzun uzun sohbet ederken siz de Tuna'yla birbirinizi yediniz. Nedense bu sefer pek paylaşımcı değildin. Biraz hasta olmandan dolayı mı yoksa Tuna yanında seninle değiş tokuş edecek bir oyuncak getirmediğinden mi bilmem. Ama Tuna'ya sürekli "BENİM" diye bağırıp durdun. Tuna eline ne alsa cevabın "BENİM" oldu. O da sana devamlı "HAYIR" dedi.

Kahvaltıdan sonra Forum İstanbul'da yer alan Turkuazoo'ya gittik. Envaiçeşit balığın arasında öyle büyük neşeyle koşuşturup durdunuz ki. Bazılarına da hayranlıkla baktınız. Balıkları besleyen balıadamları seyrettiniz.

Bu gezi bizi acıktırmıştı. Orada yemeğimizi yiyip birazcık alışveriş yaptık. Tabii ki herzamanki gibi size birşeyler aldık. Kendimizi es geçtik.

Eve dönüp birer kahve içerken çektiğimiz fotoğrafları paylaştık. Bu güzel günü saat 22:00 gibi donlandırdık. Ama birbirimize doyamadık.
Yine "Keşke yakın otursaydık" cümleleri döküldü ağızımızdan.
Yine bunun mümkün olamayacağını bilerek ayrıldık.
Yine görüşmek üzere birbirimize söz vererek...

Yeni Yıl Hazırlıkları

2009-12-18T23:00:00.000+02:00

Yeni yıl hazırlıklarına tam gaz başladık. Önce dayın gitmeden görebilsin diye çam ağacımızı süsledik. Sen bayıldın bu işe. Süsleri tek tek uzattın bana. Şimdilerde de ışıklarını açıp kapatıyorsun.

Sehpamıza, modülümüze yılbaşı temalı süslerimizi yerleştirdik. Portmantomuzda bile bu süslerden koyduk. Hatta bardaklarımız bile geyikli.

Pencerelerimize yılbaşı temalı şablonlarla kar spreyi yardımıyla motifler yaptık.

Sevdiklerimize nostaljik kartpostallar yazıp gönderdik.

Kırmızı külodumuzu ve noel babalı kırmızı geceliğimizi de unutmadık tabii.

Herşey tamam. Artık 31 Aralık'ta kar yağsın diye dua ediyoruz. Bir de yeni yıl sevdiklerimize güzellikler getirsin diye...

Ona Deeeediiii ve Dittiiiiiiii

2009-12-16T23:00:00.007+02:00

Başlığımız Bulutça. Türkçesi ise "Sonat Geldiii".

Dayın askerden 1 haftalığına izne geldi. Biz havaalanında karşılamaya gittik. Sen camın arkasından dayını görünce inanamadın. Gerçek olduğunu anlayınca da anneannene kapıyı gösterip seni oraya götürmesini istedin. Dayının kucağına gittin ve bir daha da inmedin.

Sonat epey zayıflamış. Tam 12 kilo vermiş. Askerlik yaradı derler ya, dayına gerçekten de yaramış.

Ayın 9'unda dayının doğumgünü vardı. Hep birlikte onu da kutladık.

Cuma akşamı da haftasonunu geçirmek üzere yazlığa gittik. Kışın yazlığa bayılıyorum ben :))

Pazartesi akşamı dayın bize yemeğe geldi, dayının özel siparişi olarak Fajita pişirdim.

Çarşamba günü de dayın Adana'ya geri döndü. Bu sefer uğurlamak için havaalanına gitmedik. Çünkü geçen ayrılığınızda çok ağlamıştın. Onun yerine dayın uğrayıp arabasını bıraktı. Böyle vedalaşmış olduk.

Sağ:2 - Sol:1

2009-12-14T00:12:00.005+02:00

Sağ dirseğin çıkalı sadece 2 gün olmuşken 3. gün tekrar çıktı. Bu sefer dayın seni kucağında severken oldu olanlar. Hem de yazlıkta, hem de pazar günü.

Önce Bakırköy'deki doktorumuza gidelim dedik ama pazar günü çalışmadığını öğrendik telefonla. Zaten Tekirdağ'dan Bakırköy'e gitmek de pek akıl karı değildi. Bilmediğimiz bir yerde nöbetçi doktor arayışına girdik mecburen. Allahtan bu doktor da 2 saniyede takıverdi dirseğini, hem de hiç acıtmadan.

Peki neden dirseğin çıkıyordu devamlı? 1-2 tamam da 3. kez çıkması şüpheye düşürdü bizi. Bu doktor da öncekiyle aynı şeyleri söyledi;

"6 yaşına kadar dirsekteki lifler kuvvetli olmadığı için biraz zorlamada çıkabilir. Normaldir, yer etmez"

Tabii yine de araştırma yapmadan bırakamazdım bu konuyu. Netteki bilgilere göre bu duruma halk arasında "Dadı Çıkığı (Dadı Dirseği)" deniyormuş. Tıbbi adı ise "Radius Başı Çıkığı" imiş.

Konu ile ilgili en faydalı bilgiyi www.ailehekimince.com sitesinde bulabilirsiniz.

Yine Dirseğin Çıktı....

2009-12-10T23:00:00.002+02:00

Ama bu sefer sağ kol, yine dirsekten...

Bugün alışveriş merkezinde el ele tutuşmuş gezerken arkanda enteresan birşey görüp aniden döndün. Hemen arkasından da "Ay" diyip kolunu tuttun. Daha önceki deneyimimizden dirseğinin çıktığını hemen anladık. Doktoru arayıp hastaneye geleceğimizi söyledik ve hemen yola çıktık.

Çok şükür ki takılması da çıkması kadar kolay oluyor. İlk deneyimimizden sonra sana dikkatli davranmaya başlamıştık. Artık güvenlik önlemlerimizi bir seviye daha arttıracağız gibi görünüyor.

Gülden Teyzemizden Hediye Var...

2009-12-03T23:00:00.005+02:00

Forumuzun Geleneksel Doğumgünü Hediyesi Çekilişi'nin 2.'sini gerçekleştirdik. Kurada ben Defne'yi, seni ise Gülden Teyzen çekmiş.

Biz hediyemizi bayramdan önce alıp göndermiştik. Defne'ye şirin bir elbise alıp yollamıştık. Hatta Nilay Teyzen çok beğenip bayramda Defne'ye bu elbiseyi giydirmişti.

Gülden Teyze'nin sana yolladığı hediye ise bugün elimize ulaştı. Yazın onlara misafir olduğumuzda sen Doruk'un bisikletine çok ilgi gösterdin diye sana bisiklet göndermiş Güldencim. Biz de hemen telefon edip teşekkür ettik.

-Ben: Güldencim çooook teşekkür ederiz hediyen için.
-Gülden: Rica ederim canım. Beğendiniz mi hediyenizi?
-Ben: Evet canım, çok beğendik. Hatta biz onu 5-6 ay önce o kadar çok beğenmiştik ki, aynısından alıvermiştik. :DDDD

Evet, tesafüfen Gülden Teyzen senin bisikletinin birebir aynısından alıp göndermiş sana. Ne kısmetlisin. Haftasonu onu değiştirmeye gideceğiz. Ama yine de bizim için onca zahmete katlandığı ve gerçekten çok güzel bir hediye gönderdiği için tekrar Doruk ve Gülden'e teşekkür ederiz.

Bayram

2009-12-01T12:00:00.015+02:00

Bayram'lar güzeldir çünkü;

*bayramda akrabalarını görme, onlarla biraraya gelme fırsatı bulursun.
*bayramda dargın olduklarınla barışmak için neden aramana gerek kalmaz. Bahane uydurmadan arayıp konuşabilirsin.
*bayramda gelen bayram tebriği mesajlarına göre kimlerin telefon defterinde kayıtlı olduğunu anlayabilirsin.
*bayramda birkaç gün tatil yapabilirsin. Çekirdek aile olarak birlikte zaman geçirme fırsatı bulabilirsin.
*bayramda işten güçten görüşme fırsatı bulamadığın dostlarınla buluşabilirsin.
vs. ...

Ama bu bayramın sevmediğim bir yanı var. Allahım gücüne gitmesin, inananlar da beni kınamasın ama toplu katliam gibi ortalık yerde hayvanlara eziyet edercesine kurban kesilmesi yok mu? Nefret ettim şu Kurban Bayramlarından.

Her sene bu bayramda buralardan uzaklaşasım var. Gidip sakin yerlerde dinlenesim var. Gel gör ki birkaç senedir bunu çeşitli nedenlerle yapamıyoruz. Ama niyetim sen 4 yaşına geldikten sonra seni bu manzaralardan uzak yerlere kaçırmak. Tabii televizyondaki vahşet görüntülerini unutmam, seni televizyonsuz biryerlere kaçırmam gerekiyor.

Bu bayram bu iğrenç manzaraların haricinde ilk gün anneannenlere ve babaannenlere gittik. Siz kuzenler epey coştunuz. Artık büyüdüğünü gösterip onlarla oyunlar bile oynadın.

2., 3., 4. gün ise yazlıktaydık. Bizi İpek karşıladı yazlıkta. Seni çok özlemiş, sırf senin için gelmiş yazlığa. Yolunu dört gözle bekliyordu. 3. gün akşam üzerine kadar hep onunlaydın.

Akşam üzeri tam onlar giderken Asena geldi, görevi İpek'ten teslim alıp seninle o ilgilenmeye başladı. Onunla tam anlamıyla kudurdunuz. Hele gece Reha Amcan'da size katılınca coştunuz.

Bayram sende uykusuzluk yaptı. Öğle uykularını unuttun. Ama 4. gün akşam üzeri evimize dönerken bir uyudun, 3 saat uyanmadın. Zorla uyandırdık seni.

Yazlıktayken baban bilgisayarla uğraştı ben ise fotoğrafçılıkla. O kucağından bilgisayarı ben ise boynumdan kamerayı indirmedik. Gündüz dalgaların sesi, akşamları şöminenin çıtırtıları. Orada yaşamak ne mükemmel olurdu.

Bayram da geçti işte. Şimdi ki hedefimiz ayın 8'inde dayının gelmesi. O gelince tekrar yazlığa gideceğiz. Sanırım sen yine öğle uykularını unutacaksın. Zaten dayın varken gözün başka birşey görmüyor ki.

En Sevdiğin 2 Cümle

2009-11-25T12:00:00.015+02:00

-"Paka paka aç"
-"Koa aç"

Offfff of şu cümlelerden sıkıldım artık. Daha doğrusu ben "paka paka"dan ve "koa"dan sıkıldım artık.

Paka paka diye adlandırdığın, şimdilerde seninle yaşıt her çocuğun hastası olduğu Gece Bahçesi isimli program. Bu program, biri 13:30'da, diğeri 20:30'da olmak üzere günde 2 kere TRT Çocuk kanalında yayınlanıyor. Sen her iki yayını da izliyorsun. Peki bu iki yayın seni kesiyor mu? HAAAYIR.

Krizimiz genelde 13:00 gibi başlıyor. Gayet ciddi bir ses tonuyla beni dürterek "ANNE" diyorsun. Ben "Efendim" diyene kadar bu devam ediyor. Sonraki diyaloğumuz şöyle.

"Efendim annecim?"
"Paka paka AÇ."
"Açamam annecim o yarım saat sonra başlayacak. Yani gel seninle şunu yapalım, onu yapmamız bitince Paka Paka başlayacak." (Zaman mefhumun yok ya daha, yarım saat diyince anlamıyorsun diye böyle bir açıklama yapıyorum.)
"ANNE"
"Efendim aşkım?"
"Paka paka AÇ."
"Annecim anlattım ya sana o biraz sonra başlayacak."
"ANNE"
....

Bu kısır döngü Gece Bahçesi başlayıncaya kadar sürüyor. Peki orada bitiyor mu? HAAAYIR.

Gece Bahçesi bittiği anda tekrar başlıyorsun taa ki gece yayınına kadar. Bazen dayanamayıp kayıttan açıp izlettiriyorum sana.

Aslında Maka Paka şu kahverengi şekilsiz yaratığın adı ama sen en çok mavi olanı seviyorsun ve ona Paka Paka diyorsun. Onun asıl adı Igglepiggle. Kız olanın adı Upsy Daisy. Üçüzler ise Tombliboo'lar. Senin bu çizgi filme hayranlığın o kadar büyüdü ki 3 oyuncağını aldık bile.

Tabii bütün gün "Paka Paka Aç" diye gezinmiyorsun evde. Arada bir "Koa Aç" da diyorsun. Bu da Kazım Koyuncu'nun Koçari isimli şarkısı. Bunu da günde en az 10 kere dinliyoruz tekrar tekrar. Haaa tabii Türkçe versiyonunu değil Lazca versiyonunu tercih ediyorsun. Yakında Lazca'yı öğreneceğim bu gidişle. Kazım Koyuncu'yu da sayende benim kadar çok anan yoktur. Allah rahmet eylesin.

Kulani çiçku çiçku
Muço lukuşi morçi
Kapulas mogigidap
Monkata var na çorçi

Yur katişi gomalu
Skanişeni meptkoçi
Dido xelebas vore
Kudi n8aşa yeptkoçi

O nenni koçari
Kodopskidi beçayi
Bozo si ekçopayi
O nenni koçari

Skanda razi vartaşa
Nana baba maptkoçi
E nazoba skanite
Ma nosis mejamptkoçi

Çkvapes nusimini do
Ma muşeni memtkoçi
Si na coxo gegodu
Namuren ya nam koçi

O nenni koçari
Kodopskidi beçayi
Bozo si ekçopayi
O nenni koçari

Hayatımdaki Öğretmenlere...

2009-11-24T23:00:00.010+02:00

Bugün öğretmenler günü. Bir öğretmenin dediği gibi, geçim sıkıntısına o kadar düşürdüler ki öğretmenleri onlara adanan bu günü gözleri bile görmüyor aslında. Ama ben yine de hayatımdaki öğretmenlere teşekkür etmek istiyorum bir kez daha.

Tüm öğretmenlerimi severdim aslında (üniversitedeki bir hocam hariç :))) Ama 2 öğretmenim var ki yerleri bende ayrıdır.

Birincisi, İlk öğretmenim, ilkokul öğretmenim Hülya Alpay. Küçükken bazı şeyleri düşünemiyorsun. Şimdilerde onu çok arıyorum ama izine rastlayamadım. O zamanlar bugünkü aklım olsa hiç irtibatımı koparmazdım.

İkincisi ise son öğretmenim Yrd. Doç. Dr. Gülsüm Gökgöz. Ona bağlılığım o kadar büyük ki nikah şahidimin bile o olmasını istedim. İşte onunla irtibatımı hiç kopartmadım. Her fırsatta da ararım.

Gerçek anlamda öğretmenim olanların yanı sıra hayatımızda başka öğretmen akraba ve dostlarımız da var tabii.

Öncelikle halan, Nuriye Karayaka.

Ve son olarak benim canım arkadaşlarım, senin bebeklik arkadaşlarının anneleri İnci Pehlivan ve Özlem Yılmaz.

Hepinizin Öğretmenler Günü'nü kutlarız.

Brokoli

2009-11-22T23:00:00.003+02:00

Bir brokoli yiyişin var ki görmeye değer. Ben haşlıyorum, sen çiçek demetleri gibi eline alıp yiyorsun. Annen gibi sen de bayılıyorsun brokoliye.

Tunaaaa, Yine Biz Geldik :)

2009-11-14T23:00:00.004+02:00

Aradan sadece 14 gün geçmişti ki biz yine İzmit yollarına düştük. Yine Tuna'lara gidiyoruz. Bu seferki gidiş nedenimiz ise çok üzücü.

Başsağlığına gittik bu sefer. İnci Teyzen hafta başında babasını kaybetti. Tuna da daha tanıyamadan dedesini.

İnsan ne diyeceğini bilemiyor böyle durumlarda. Karşında dokunsan ağlayacak bir dostun var. Ben desen onun üzüntüsünü görünce çoktan boğazım düğümlenmiş, gözyaşı damlası gelmiş, göz pınarına oturmuş. Diyecek birşey bulunmuyor işte. Gittik Tuna'nın odasında babanlardan gizli sarılıp ağlaştık.

Daha sonra biraraya gelmenin mutluluğuyla acımızı birazcık unutup muhabbet ettik, neşelendik.

Ağlıyoruz...

2009-11-10T10:30:00.010+02:00

Yine 10 Kasım geldi. Yine saat 09:05'te balkona çıkıp saygı duruşunda bulundum. Sen de geldin, yanımda durdun. Gemiler düdüklerini çaldı, okulların hoparlörlerinden siren sesleri duyuldu ama...

Ama geçen yıllardan farklı olan, gözümden yaşlar süzülmesine neden olan bir acı gerçek vardı ortada. Her sene tam o saatte arabalar ya korna çalarak yola devam ederdi ya da kenara çekip içindekiler dışarı çıkıp saygı duruşunda bulunurlardı. Bu sene tüm araçlar umursamazca yollarına devam ettiler. Atama yapılan bu saygısızlık çok gururuma dokundu.

Yıllar sonra belki 10 Kasım'da anma törenleri bile yapılmayacak. Ama her sene 10 Kasım'da saat 09:05'de sen ve ben saygı duruşunda bulunuyor olacağız.

1927 yılında hazırladığı Gençliğe Hitabe'sinde sanki bugünleri anlatmış.

GENÇLİĞE HİTABE

Ey Türk gençliği ! Birinci vazifen, Türk istiklâlini, Türk Cumhuriyeti'ni, ilelebet muhafaza ve müdafaa etmektir.
Mevcudiyetinin ve istikbalinin yegâne temeli budur. Bu temel, senin en kıymetli hazinendir. İstikbalde dahi, seni bu hazineden mahrum etmek isteyecek dahilî ve harici bedhahların olacaktır. Bir gün, istiklâl ve Cumhuriyet'i müdafaa mecburiyetine düşersen, vazifeye atılmak için, içinde bulunacağın vaziyetin imkân ve şerâitini düşünmeyeceksin! Bu imkân ve şerâit, çok namüsait bir mahiyette tezahür edebilir. İstiklâl ve Cumhuriyetine kastedecek düşmanlar, bütün dünyada emsali görülmemiş bir galibiyetin mümessili olabilirler. Cebren ve hile ile aziz vatanın bütün kaleleri zaptedilmiş, bütün tersanelerine girilmiş, bütün orduları dağıtılmış ve memleketin her köşesi bilfiil işgal edilmiş olabilir. Bütün bu şerâitten daha elîm ve daha vahim olmak üzere, memleketin dahilinde, iktidara sahip olanlar gaflet ve dalâlet ve hattâ hıyanet içinde bulunabilirler. Hattâ bu iktidar sahipleri, şahsî menfaatlerini, müstevlîlerin siyasi emelleriyle tevhid edebilirler. Millet, fakr ü zaruret içinde harap ve bîtap düşmüş olabilir.
Ey Türk istikbalinin evlâdı! İşte, bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, Türk istiklâl ve Cumhuriyetini kurtarmaktır! Muhtaç olduğun kudret, damarlarındaki asil kanda mevcuttur!

Gazi Mustafa Kemâl ATATÜRK
20 Ekim 1927